W skrócie: tak, jednoosobowa działalność gospodarcza może wejść w restrukturyzację, ale trzeba to nazwać precyzyjnie: formalnie chodzi o przedsiębiorcę będącego osobą fizyczną, a nie o odrębną od niego "firmę". Taka restrukturyzacja firmy jednoosobowej ma sens wtedy, gdy właściciel ma realny problem z wierzycielami, ale działalność nadal ma podstawy do dalszego działania, źródło bieżących płatności i materiał do układu. Trzeba sprawdzić nie tylko faktury firmowe, lecz także majątek przedsiębiorcy, zabezpieczenia, poręczenia, egzekucje i to, od którego momentu formalna procedura może dawać ochronę.
- Najkrócej: JDG może przejść restrukturyzację
- Pierwszy filtr: status przedsiębiorcy i właściwy dłużnik
- Drugi filtr: niewypłacalność, zagrożenie i realny układ
- Majątek przedsiębiorcy i długi prywatne
- Jaki tryb restrukturyzacji może pasować do JDG
- Ochrona w formalnej procedurze
- Kiedy restrukturyzacja JDG ma sens
- Checklista przed rozmową o restrukturyzacji JDG
Największy błąd przy JDG polega na myśleniu, że "firma" i właściciel są dwoma oddzielnymi światami. W spółce z o.o. dłużnikiem jest zwykle spółka jako odrębny podmiot. W jednoosobowej działalności gospodarczej dłużnikiem jest osoba prowadząca działalność. Wpis w CEIDG, nazwa handlowa, NIP, rachunek firmowy i faktury porządkują działalność, ale nie tworzą osobnej osoby ani automatycznej bariery między długiem firmowym i majątkiem właściciela.
Dlatego pytanie nie powinno brzmieć tylko: "czy moja firma może przejść restrukturyzację". Trzeba zapytać: czy jako przedsiębiorca masz zdolność restrukturyzacyjną, czy jesteś niewypłacalny albo zagrożony niewypłacalnością, kto jest wierzycielem, jaki majątek trzeba ujawnić, czy działalność ma pieniądze na nowe zobowiązania i jaki tryb postępowania może realnie pasować do skali problemu.
Najkrócej: JDG może przejść restrukturyzację
Osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą może korzystać z postępowania restrukturyzacyjnego jako przedsiębiorca. Nie oznacza to jednak, że sama nazwa działalności wchodzi do procedury jak osobna spółka. W praktyce analizuje się sytuację właściciela: jego działalność, wierzycieli, zobowiązania, majątek, zabezpieczenia i możliwość wykonania układu.
Prawo restrukturyzacyjne w aktualnym tekście jednolitym Dz.U. 2026 poz. 533 opiera procedurę na dłużniku niewypłacalnym albo zagrożonym niewypłacalnością, który ma zdolność restrukturyzacyjną. Przy JDG trzeba więc najpierw ustalić, czy właściciel nadal działa jako przedsiębiorca i czy problem finansowy rzeczywiście wymaga formalnego układu z wierzycielami, a nie tylko rozmowy z jednym kontrahentem.
| Sytuacja właściciela JDG | Co oznacza dla restrukturyzacji | Najbliższa decyzja |
|---|---|---|
| Działalność działa, ale ma kilku wierzycieli i opóźnienia | Można analizować formalną restrukturyzację | Zebrać listę wierzycieli, terminy i zabezpieczenia |
| Jest jeden główny wierzyciel i realna rata do zapłaty | Formalna procedura może być przedwczesna | Najpierw sprawdzić ugodę albo harmonogram spłaty |
| Firma nie zna pełnej skali długu | Wybór trybu jest zbyt wczesny | Uporządkować faktury, decyzje, umowy i egzekucje |
| Właściciel chce zamknąć JDG | Zamknięcie nie kasuje długów | Sprawdzić, co zostaje przy osobie fizycznej |
| Firma nie płaci nowych zobowiązań | Układ może być niewykonalny | Zrobić test płynności i wariant upadłościowy |
W restrukturyzacji JDG nie wystarczy powiedzieć, że "firma chce porozumieć się z wierzycielami". Trzeba pokazać, kto ma głosować nad układem, jakie wierzytelności mają zostać objęte, które długi są sporne, z czego będą płacone nowe zobowiązania i dlaczego wierzyciele mieliby uznać propozycję za wykonalną.
Czerwona flaga: jeżeli właściciel mówi, że "firma jest zadłużona", ale nie potrafi wskazać pełnej listy wierzycieli, kwot, dat wymagalności, zabezpieczeń i egzekucji, decyzja o restrukturyzacji jest jeszcze za wczesna.
Wniosek praktyczny: JDG może przejść restrukturyzację, ale pierwszą decyzją nie jest wybór trybu. Najpierw trzeba ustalić, czy właściciel jako przedsiębiorca ma dane, majątek i realny plan układowy.
Pierwszy filtr: status przedsiębiorcy i właściwy dłużnik
Przy jednoosobowej działalności gospodarczej trzeba zacząć od prostego, ale często pomijanego pytania: kto formalnie jest dłużnikiem. Jeżeli faktury, leasingi, kredyty, zaległości podatkowe, składki ZUS i umowy są przypisane do osoby prowadzącej JDG, to restrukturyzacja dotyczy tej osoby jako przedsiębiorcy.
W praktyce pierwszy filtr obejmuje dokumenty rejestrowe i umowne. Trzeba sprawdzić wpis w CEIDG, status działalności, dane właściciela, NIP, adres, rachunki bankowe oraz to, kto podpisał umowy. Przy części zobowiązań może się okazać, że dług jest firmowy tylko w potocznym sensie, ale formalnie obciąża osobę fizyczną, małżonka, poręczyciela albo inny podmiot.
Co sprawdzić na początku
- czy działalność jest aktywna, zawieszona czy wykreślona,
- kto jest stroną umów z bankiem, leasingodawcą, dostawcą i wynajmującym,
- czy istnieją poręczenia prywatne albo zabezpieczenia ustanowione przez bliskich,
- które zobowiązania są wobec ZUS i urzędu skarbowego,
- czy rachunki są zajęte przez komornika lub organ egzekucyjny,
- czy długi powstały w ramach JDG, prywatnie, czy w kilku rolach jednocześnie.
Zawieszenie albo zamknięcie działalności nie usuwa odpowiedzialności za długi. Może natomiast zmienić ocenę tego, jaka ścieżka jest dostępna i czy nadal mówimy o restrukturyzacji aktywnego przedsiębiorcy. Dlatego decyzji o wykreśleniu JDG nie warto traktować jak prostego sposobu na "odcięcie" starych zobowiązań.
| Pytanie kontrolne | Dlaczego jest ważne | Co zebrać |
|---|---|---|
| Czy JDG nadal jest wpisana w CEIDG? | Status może wpływać na wybór ścieżki | Wydruk albo dane z CEIDG, daty zawieszenia lub wykreślenia |
| Kto podpisał główne umowy? | Pozwala ustalić rzeczywistego dłużnika | Umowy kredytów, leasingów, najmu, dostaw i usług |
| Czy są poręczenia lub hipoteki? | Wierzyciel może mieć silniejszą pozycję | Dokumenty zabezpieczeń, poręczenia, wpisy hipoteczne |
| Czy są długi prywatne powiązane z działalnością? | Układ może wymagać szerszego obrazu osoby | Kredyty, pożyczki, karty, zobowiązania rodzinne |
| Czy trwają egzekucje? | Presja wierzycieli wpływa na wybór trybu | Zawiadomienia komornika, zajęcia rachunków, tytuły wykonawcze |
Czerwona flaga: jeżeli w rozmowie pada zdanie "to dług firmy, nie mój", przy JDG trzeba je natychmiast sprawdzić w dokumentach. Właściciel działalności zwykle nie ma takiego odseparowania odpowiedzialności jak wspólnik spółki kapitałowej.
Wniosek praktyczny: zanim właściciel JDG zapyta o restrukturyzację, powinien zbudować mapę: dłużnik, wierzyciel, dokument, kwota, termin, zabezpieczenie i osoba odpowiedzialna.
Drugi filtr: niewypłacalność, zagrożenie i realny układ
Formalna restrukturyzacja nie jest narzędziem dla każdej firmy, która chce wygodniejszego terminu płatności. Ustawa dotyczy dłużnika niewypłacalnego albo zagrożonego niewypłacalnością. Przy JDG oznacza to konieczność sprawdzenia, czy właściciel utracił zdolność wykonywania wymagalnych zobowiązań pieniężnych albo czy jego sytuacja ekonomiczna wskazuje, że w niedługim czasie może do tego dojść.
Jednocześnie sama trudna sytuacja nie wystarcza. Restrukturyzacja ma prowadzić do układu albo działań naprawczych, więc musi istnieć ekonomiczna podstawa. Właściciel powinien wiedzieć, z czego zapłaci nowe faktury, podatki, składki, wynagrodzenia, czynsz, leasing i koszty potrzebne do dalszej sprzedaży. Stare długi można próbować ułożyć w harmonogram, ale nowe zobowiązania nie mogą powstawać bez źródła zapłaty.
Najprostszy test przed rozmową o restrukturyzacji obejmuje trzy warstwy:
- wierzyciele: kto, ile, od kiedy, czy dług jest sporny, czy ma zabezpieczenie,
- płynność: co trzeba zapłacić w 7, 14 i 30 dni oraz jakie są pewne wpływy,
- wykonalność układu: z jakiej nadwyżki mają być płacone przyszłe raty albo inne propozycje.
| Sytuacja finansowa JDG | Czy analizować restrukturyzację | Co zrobić najpierw |
|---|---|---|
| Firma ma przejściowy zator i jednego wierzyciela | Ostrożnie, formalna procedura może być za ciężka | Policzyć realną ratę i spróbować ugody |
| Firma ma wielu wierzycieli i opóźnienia | Tak, jeżeli działa operacyjnie | Zbudować spis wierzytelności i cash flow |
| Firma nie płaci ZUS, podatków i dostawców | Tak, ale równolegle ocenić głębokość kryzysu | Oddzielić płatności krytyczne od pozostałych |
| Firma ma zajęte rachunki i brak gotówki | Potrzebna pilna analiza trybu i ochrony | Sprawdzić egzekucje, zabezpieczenia i wpływy |
| Firma tworzy nowe długi bez planu | Restrukturyzacja może nie wystarczyć | Ocenić upadłość albo zatrzymanie nierentownych działań |
Nie należy budować układu na jednej niepewnej wpłacie od kontrahenta. Jeżeli plan działa tylko wtedy, gdy wszyscy zapłacą terminowo, nikt nie wypowie umowy i żaden wierzyciel nie podejmie działań, to jest to wariant optymistyczny, a nie podstawa decyzji prawnej.
Czerwona flaga: jeżeli JDG spłaca stare faktury nowymi pożyczkami, a jednocześnie nie ma pieniędzy na bieżący ZUS, podatki, leasing albo dostawy, restrukturyzacja nie może być traktowana jako samo "kupienie czasu".
Wniosek praktyczny: właściciel JDG powinien wejść w rozmowę o restrukturyzacji z liczbami, a nie z ogólnym opisem kryzysu. Bez spisu wierzycieli i cash flow nie da się uczciwie ocenić układu.
Majątek przedsiębiorcy i długi prywatne
Przy JDG majątek właściciela jest jednym z najważniejszych tematów. Nie chodzi tylko o biurko, laptop, samochód używany w działalności albo towar w magazynie. Trzeba uwzględnić cały obraz majątkowy osoby prowadzącej działalność: nieruchomości, rachunki, należności, pojazdy, sprzęt, współwłasność, majątek wspólny małżonków, zabezpieczenia i składniki obciążone finansowaniem.
W restrukturyzacji znaczenie mogą mieć nie tylko faktury wystawione na działalność. Układ co do zasady dotyczy wierzytelności osobistych dłużnika powstałych przed właściwym dniem granicznym, z ustawowymi wyjątkami i szczególnymi zasadami dla niektórych wierzycieli. Przy właścicielu JDG trzeba więc uważać na prosty podział: "to prywatne, a to firmowe". Taki podział może być pomocny organizacyjnie, ale nie zawsze rozstrzyga skutki prawne.
| Składnik lub zobowiązanie | Co sprawdzić | Dlaczego to wpływa na decyzję |
|---|---|---|
| Mieszkanie albo dom | Własność, współwłasność, hipoteka, majątek wspólny | To może być kluczowy składnik majątku przedsiębiorcy |
| Samochód | Własność, leasing, przewłaszczenie, użycie w działalności | Nie każdy pojazd jest swobodnie dostępny dla planu |
| Sprzęt i maszyny | Wartość, zabezpieczenia, możliwość sprzedaży | Mogą być potrzebne do dalszego działania |
| Rachunki bankowe | Salda, zajęcia, wpływy firmowe i prywatne | Pokazują realną płynność i skutki egzekucji |
| Należności od kontrahentów | Pewność, termin, sporność, realna ściągalność | Należność nie jest gotówką, dopóki nie wpłynie |
| Kredyty prywatne i poręczenia | Cel, osoba zobowiązana, zabezpieczenia | Mogą wpływać na układ i ryzyko właściciela |
Szczególnie ostrożnie trzeba traktować majątek obciążony. Samochód w leasingu, maszyna przewłaszczona na zabezpieczenie, nieruchomość z hipoteką albo rachunek zajęty w egzekucji nie są tym samym co wolny majątek, którym przedsiębiorca może swobodnie dysponować. W propozycjach układowych liczy się realna dostępność środków, nie wartość wpisana w orientacyjnej tabeli.
Nie wolno też ukrywać albo pomijać składników majątku dlatego, że "nie są firmowe". Przy JDG wierzyciele i organ postępowania będą patrzeć na sytuację osoby prowadzącej działalność. Pominięcie mieszkania, udziału w nieruchomości, samochodu, poręczenia albo prywatnego kredytu może zniszczyć wiarygodność propozycji i utrudnić ocenę, czy układ jest wykonalny.
Czerwona flaga: jeżeli właściciel deklaruje, że "firma nie ma majątku", ale prywatnie posiada nieruchomość, samochód, udział w majątku wspólnym albo należności od kontrahentów, odpowiedź jest za wąska. W JDG trzeba analizować osobę, a nie tylko wyposażenie działalności.
Wniosek praktyczny: przed wyborem trybu przygotuj jedną mapę majątku i zobowiązań właściciela. Dopiero potem dziel pozycje na firmowe, prywatne, sporne, zabezpieczone i potrzebne do dalszej działalności.
Jaki tryb restrukturyzacji może pasować do JDG
Prawo restrukturyzacyjne przewiduje cztery podstawowe tryby: postępowanie o zatwierdzenie układu, przyspieszone postępowanie układowe, postępowanie układowe i postępowanie sanacyjne. Przy JDG wybór trybu zależy nie od samej formy działalności, lecz od skali problemu: liczby wierzycieli, poziomu sporów, egzekucji, zabezpieczeń, potrzeby ochrony i tego, czy działalność wymaga głębszej naprawy.
Postępowanie o zatwierdzenie układu, czyli PZU, często pojawia się jako pierwszy kandydat, bo pozwala przygotowywać układ przy mniejszym udziale sądu na początkowym etapie. Nie jest jednak automatycznie najlepsze dla każdej JDG. Wymaga uporządkowanych danych, ograniczonych sporów, kontaktu z wierzycielami i realnych propozycji układowych.
| Tryb | Kiedy może pasować do JDG | Główne pytanie decyzyjne |
|---|---|---|
| Postępowanie o zatwierdzenie układu | Dane są uporządkowane, spory ograniczone, właściciel może zbierać głosy | Czy układ da się przygotować szybko i wiarygodnie |
| Przyspieszone postępowanie układowe | Potrzebna jest formalniejsza rama sądowa, ale spory nie dominują sprawy | Czy szybka sądowa procedura wystarczy |
| Postępowanie układowe | Spory o wierzytelności są większe albo wymagają pełniejszego uporządkowania | Czy trzeba mocniej zweryfikować strukturę długu |
| Postępowanie sanacyjne | Problem dotyczy nie tylko długu, ale też umów, kosztów, majątku lub organizacji | Czy bez działań naprawczych układ będzie niewykonalny |
Przy PZU bardzo ważny jest poziom wierzytelności spornych. Jeżeli suma wierzytelności spornych uprawniających do głosowania przekracza ustawowy próg 15%, szybka ścieżka może nie odpowiadać strukturze sprawy. Nie chodzi tylko o matematykę. Wysoki poziom sporów oznacza, że wierzyciele mogą kwestionować kwoty, podstawy długu, zabezpieczenia albo prawo głosu, a wtedy sama szybkość procedury nie rozwiązuje problemu.
Sanacja może być potrzebna wtedy, gdy JDG nie ma wyłącznie problemu ze starymi ratami, lecz z całym sposobem działania. Dotyczy to sytuacji, w których nierentowne umowy, zbyt wysokie koszty, utrata kluczowych dostaw, obciążony majątek albo brak marży sprawiają, że prosty układ przesunie problem, ale go nie usunie.
Czerwona flaga: jeżeli właściciel chce wybrać PZU tylko dlatego, że słyszał, że jest szybkie, ale nie ma spisu wierzycieli, spisu wierzytelności spornych, propozycji układowych i cash flow, wybór trybu jest przedwczesny.
Wniosek praktyczny: tryb restrukturyzacji JDG wybiera się po diagnozie danych, a nie po haśle. PZU może być dobre dla uporządkowanej sprawy, ale nie zastąpi naprawy działalności ani porządku w dokumentach.
Ochrona w formalnej procedurze
Właściciele JDG często pytają o restrukturyzację wtedy, gdy pojawia się komornik, zajęcie rachunku, wypowiedzenie leasingu albo groźba utraty dostaw. To zrozumiałe, ale trzeba precyzyjnie oddzielić zamiar restrukturyzacji od formalnej ochrony. Sama rozmowa, przygotowanie dokumentów, kontakt z doradcą albo decyzja właściciela nie blokują automatycznie wierzycieli.
W PZU istotnym momentem jest obwieszczenie o ustaleniu dnia układowego w Krajowym Rejestrze Zadłużonych. W innych trybach znaczenie ma otwarcie postępowania. Dopiero formalne zdarzenie przewidziane w ustawie może uruchamiać określone skutki ochronne, na przykład ograniczenia dotyczące egzekucji wierzytelności objętych układem. Zakres tej ochrony zależy jednak od rodzaju wierzytelności, zabezpieczeń, etapu sprawy i trybu postępowania.
| Element ochrony | Co oznacza praktycznie | Czego nie wolno zakładać |
|---|---|---|
| Obwieszczenie w KRZ w PZU | Może uruchomić ustawowe skutki ochronne | Że sama konsultacja zatrzymuje egzekucję |
| Otwarcie postępowania | Daje formalną ramę działania | Że każdy wierzyciel traci wszystkie prawa |
| Wierzytelności objęte układem | Mogą podlegać odrębnym skutkom w procedurze | Że nowe długi też można przestać płacić |
| Wierzyciele zabezpieczeni | Wymagają osobnej analizy | Że hipoteka, zastaw lub leasing nie mają znaczenia |
| Czynności przekraczające zwykły zarząd | Mogą wymagać zgody właściwej osoby w procedurze | Że właściciel ma pełną swobodę jak przed procedurą |
Po obwieszczeniu w PZU trzeba pamiętać o dyscyplinie czasowej i dokumentowej. W praktyce samo obwieszczenie nie jest końcem sprawy, tylko początkiem bardzo intensywnego etapu: głosy wierzycieli, dokumenty, propozycje układowe i wniosek o zatwierdzenie układu muszą zostać przygotowane w przewidzianym terminie. W istniejącej konstrukcji PZU ważnym punktem jest 4-miesięczny termin na złożenie wniosku o zatwierdzenie układu po obwieszczeniu.
Ochrona nie jest też zgodą na niepłacenie bieżących zobowiązań. Faktury, podatki, składki, wynagrodzenia, czynsz, energia i koszty potrzebne do dalszej działalności muszą mieć źródło finansowania. Jeżeli po dniu układowym albo po otwarciu postępowania JDG dalej tworzy nowe zaległości, wierzyciele mogą podważać sens układu, a właściciel traci wiarygodność.
Czerwona flaga: jeżeli właściciel przestaje płacić, bo "zaraz będzie restrukturyzacja", ale nie ma obwieszczenia, otwartego postępowania, spisu wierzytelności, finansowania bieżących kosztów i propozycji układowych, ryzyko rośnie zamiast maleć.
Wniosek praktyczny: ochrona w restrukturyzacji JDG jest skutkiem formalnej procedury, a nie samej decyzji właściciela. Trzeba wiedzieć, co jest objęte ochroną, co trzeba płacić dalej i jakie są granice wobec wierzycieli zabezpieczonych.
Kiedy restrukturyzacja JDG ma sens
Restrukturyzacja JDG ma sens wtedy, gdy działalność ma jeszcze operacyjny rdzeń do obrony. To może być baza klientów, rentowna sprzedaż po uporządkowaniu kosztów, realne należności, możliwość kontynuowania umów albo majątek potrzebny do dalszej pracy. Układ z wierzycielami powinien opierać się na liczbach, nie na nadziei, że "jakoś się uda".
Nie każda zadłużona JDG potrzebuje od razu formalnej procedury. Jeżeli problem dotyczy jednego wierzyciela, saldo jest jasne, a firma ma wolną gotówkę na raty, rozsądniejsze może być punktowe porozumienie. Jeżeli jednak wierzycieli jest wielu, egzekucje się krzyżują, rachunki są zajęte, a każdy wierzyciel oczekuje pierwszeństwa, pojedyncze ugody mogą zacząć szkodzić całej płynności.
| Sytuacja | Bardziej prawdopodobny kierunek | Co sprawdzić przed decyzją |
|---|---|---|
| Jeden wierzyciel, brak egzekucji, możliwa rata | Ugoda albo odroczenie | Czy rata nie tworzy zaległości u innych |
| Kilku wierzycieli i realna sprzedaż | Analiza restrukturyzacji | Spis wierzytelności i propozycje układowe |
| Dużo sporów o kwoty i zabezpieczenia | Formalniejszy tryb niż proste PZU | Poziom wierzytelności spornych i dokumenty źródłowe |
| Zajęte rachunki i presja komornicza | Pilna analiza ochrony formalnej | Zakres egzekucji i wierzytelności objęte układem |
| Brak gotówki na nowe zobowiązania | Restrukturyzacja bardzo ostrożnie | Wariant upadłościowy i test rentowności |
| Właściciel chce zamknąć JDG bez planu | Najpierw mapa długów i majątku | Co zostaje przy osobie fizycznej po wykreśleniu |
Najważniejsze pytanie brzmi: czy po uporządkowaniu starych długów działalność będzie w stanie normalnie funkcjonować. Jeżeli właściciel nie ma marży, traci klientów, nie płaci nowych zobowiązań i utrzymuje firmę wyłącznie dzięki kolejnym pożyczkom, układ może tylko przesunąć problem w czasie.
Restrukturyzacja nie powinna też służyć ukrywaniu majątku, przepisywaniu składników na bliskich albo wybiórczemu płaceniu tylko najgłośniejszym wierzycielom. Takie działania mogą pogorszyć sytuację i utrudnić późniejszą ocenę, czy propozycje właściciela są rzetelne.
Czerwona flaga: jeżeli plan polega na tym, że jeden duży kontrahent "na pewno zapłaci", a do tego czasu właściciel przestaje płacić wszystkim innym, to nie jest wystarczająca podstawa do układu.
Wniosek praktyczny: restrukturyzacja JDG jest narzędziem dla działalności, która ma jeszcze podstawę ekonomiczną. Jeżeli tej podstawy nie ma, trzeba uczciwie rozważyć inne ścieżki, w tym upadłość jednoosobowej firmy albo zakończenie nierentownych działań w kontrolowany sposób.
Checklista przed rozmową o restrukturyzacji JDG
Przed rozmową o restrukturyzacji właściciel jednoosobowej działalności powinien przygotować pakiet decyzyjny. Nie musi to być rozbudowany raport. Ma jednak pozwolić odpowiedzieć na trzy pytania: kto jest wierzycielem, jaki majątek i dochód ma przedsiębiorca oraz czy układ da się wykonać bez tworzenia nowych zaległości.
Krok 1: ustal status i dokumenty działalności
Przygotuj dane z CEIDG, informacje o zawieszeniu albo wykreśleniu, umowy głównych kontraktów, kredyty, leasingi, decyzje podatkowe, dokumenty ZUS, korespondencję z wierzycielami i zawiadomienia o egzekucji. Jeżeli część dokumentów jest u księgowej, w banku albo u kontrahenta, trzeba je zebrać przed wyborem trybu.
Krok 2: zbuduj listę wierzycieli
Lista wierzycieli powinna zawierać nazwę, kwotę, termin wymagalności, podstawę długu, informację o sporze, zabezpieczenia, etap windykacji lub egzekucji oraz znaczenie wierzyciela dla dalszego działania firmy. Osobno oznacz ZUS, urząd skarbowy, banki, leasingodawców, dostawców krytycznych i wierzycieli zabezpieczonych.
Krok 3: oddziel wierzytelności sporne od bezspornych
Nie każda kwota z wezwania do zapłaty musi być bezsporna. Jeżeli istnieje reklamacja, potrącenie, spór o wykonanie usługi albo naliczone kary, trzeba to oznaczyć osobno. Ma to znaczenie dla wyboru trybu, zwłaszcza gdy rozważane jest PZU i próg 15% wierzytelności spornych.
Krok 4: opisz cały majątek właściciela
Wypisz majątek używany w działalności i majątek prywatny: nieruchomości, samochody, sprzęt, rachunki, należności, udziały, wyposażenie, współwłasność i majątek wspólny. Przy każdym składniku dopisz właściciela, wartość orientacyjną, obciążenia, zabezpieczenia i znaczenie dla dalszej działalności.
Krok 5: policz płatności i cash flow
Przygotuj płatności na 7, 14 i 30 dni oraz 13-tygodniowy cash flow. Oddziel wpływy pewne, prawdopodobne i wątpliwe. Osobno pokaż koszty krytyczne: podatki, ZUS, wynagrodzenia, czynsz, energię, leasingi, dostawy potrzebne do sprzedaży i koszty realizacji zleceń.
Krok 6: zapisz decyzję roboczą
Po zebraniu danych właściciel powinien zapisać jedną z czterech decyzji:
- Formalna restrukturyzacja jest do analizy, bo JDG działa, ma wierzycieli, dane i źródło wykonania układu.
- Najpierw wystarczą ugody punktowe, bo problem jest ograniczony i firma może bezpiecznie płacić raty.
- Nie wybierać jeszcze trybu, bo brakuje dokumentów, listy wierzycieli, mapy majątku albo cash flow.
- Równolegle ocenić upadłość lub zakończenie części działań, bo firma nie ma pieniędzy na nowe zobowiązania.
Czerwona flaga końcowa: jeżeli decyzja opiera się głównie na strachu przed komornikiem, a nie na dokumentach, majątku, wierzycielach i przepływach pieniężnych, jest za słaba na wybór formalnej procedury.
Końcowy wniosek: firma jednoosobowa może przejść restrukturyzację, ale w praktyce restrukturyzowany jest przedsiębiorca prowadzący JDG. To oznacza, że decyzja obejmuje działalność, wierzycieli, majątek właściciela, długi osobiste, zabezpieczenia i realne źródło wykonania układu. Jeżeli dane są uporządkowane, firma ma operacyjny sens i istnieje plan bieżących płatności, restrukturyzacja może być właściwym kierunkiem. Jeżeli brakuje gotówki, dokumentów albo uczciwego obrazu majątku, najpierw trzeba zatrzymać decyzję i uporządkować sytuację.
