W skrócie (decyzja w 90 sekund)

Jeżeli luka płynności jest krótka, masz policzalne źródło spłaty i jeszcze wolne zabezpieczenia, sensownie wygląda pożyczka pomostowa. Jeżeli firma nadal sprzedaje, a problemem jest długi cykl inkasa przy zdrowych należnościach od wiarygodnych odbiorców, bardziej logiczny bywa faktoring. Jeżeli po odcięciu nierentownych działań firma dalej nie pokazuje drogi do dodatniej gotówki operacyjnej, nowe finansowanie zwykle nie ratuje restrukturyzacji, tylko kupuje kilka tygodni czasu. Zanim w ogóle pójdziesz do finansującego, przygotuj cztery rzeczy: 13-tygodniowy cash flow, wiekowanie należności, mapę obecnych obciążeń i jasne źródło spłaty.

Najkrótsza odpowiedź jest prosta: pożyczka pomostowa i faktoring rozwiązują dwa różne problemy, a czasem właściwą decyzją jest brak nowego długu. Pożyczka pomostowa finansuje przejściową lukę do konkretnego źródła spłaty. Faktoring finansuje należności, czyli cykl obrotowy. Żaden z tych instrumentów nie naprawia chronicznej straty na operacji.

To rozróżnienie ma znaczenie praktyczne, bo pod hasłem "finansowanie w restrukturyzacji" miesza się zwykle trzy odrębne ścieżki: prywatne finansowanie pomostowe, faktoring oparty o jakość portfela należności oraz publiczną pomoc restrukturyzacyjną, w tym instrumenty Agencji Rozwoju Przemysłu w ramach Polityki Nowej Szansy. Każda z nich odpowiada na inny problem, wymaga innych dokumentów i inaczej wygląda od strony zgód oraz zabezpieczeń.

Krótka odpowiedź: które finansowanie pasuje do jakiego problemu

Zanim zaczniesz rozmowy o finansowaniu, trzeba nazwać problem po imieniu. Czy brakuje ci gotówki przez opóźnione wpływy od odbiorców, czy dlatego, że firma co miesiąc spala więcej środków, niż zarabia? Czy potrzebujesz kilku tygodni pomostu do jednej transakcji, czy skrócenia cyklu należności w działającym biznesie? Odpowiedź na to pytanie zwykle rozstrzyga, czy w ogóle warto rozmawiać o nowym kapitale.

Problem płynności Najbardziej logiczny instrument Główna czerwona flaga
Krótka luka do konkretnego wpływu, sprzedaży aktywa, wejścia inwestora albo szybkiego domknięcia układu Pożyczka pomostowa Nie ma twardego exitu albo jego termin jest życzeniowy
Firma ma powtarzalną sprzedaż i zdrowych odbiorców, ale gotówka zamraża się w należnościach Faktoring Należności są sporne, mocno przeterminowane albo zablokowane zakazem cesji
Firma po odcięciu nierentownych działań nadal nie pokazuje dodatniej gotówki operacyjnej Najpierw zatrzymanie wycieku gotówki, nie nowy dług Nowe pieniądze mają sfinansować stare zaległości bez zmiany modelu działania
Firma nie przechodzi komercyjnego screeningu, ale spełnia warunki formalnej pomocy i ma plan restrukturyzacji Ścieżka publiczna, nie klasyczny bridge ani faktoring Próba traktowania pomocy publicznej jak szybkiego produktu finansowego bez formalnego planu

Nowe pieniądze mają sens tylko wtedy, gdy potrafisz pokazać, z czego nastąpi spłata albo dlaczego portfel należności jest wystarczająco zdrowy, by go sfinansować. Samo hasło "firma jest w restrukturyzacji i potrzebuje oddechu" zwykle nie wystarcza ani pożyczkodawcy, ani faktorowi, ani wierzycielom, którzy mają potem zaakceptować układ.

Najczęstszy błąd na starcie

Firma szuka finansowania, zanim policzy 13-tygodniowy cash flow i nie wie, czy potrzebuje pomostu do jednego zdarzenia, finansowania należności czy po prostu twardej redukcji wypływów. Wtedy rozmowa o instrumencie zaczyna się za wcześnie, bo nie wiadomo jeszcze, jaki problem ma zostać sfinansowany.

Wniosek praktyczny: najpierw nazwij źródło luki płynności, potem dobieraj instrument. W odwrotnej kolejności łatwo kupić zły produkt do złego problemu.

Pożyczka pomostowa: kiedy kupuje czas, a kiedy tylko powiększa ryzyko

Pożyczka pomostowa ma sens wtedy, gdy naprawdę jest mostem, a nie nową warstwą długu na starym problemie. Innymi słowy: potrzebujesz pieniędzy na krótki okres, a źródło wyjścia jest konkretne, udokumentowane i czasowo bliskie. Najczęściej chodzi o oczekiwany wpływ z transakcji, wejście inwestora, sprzedaż aktywa, zwrot podatku albo szybkie domknięcie układu, po którym struktura zadłużenia zacznie działać inaczej niż dziś.

Jeżeli pożyczka ma sfinansować kilka tygodni przejścia do przewidywalnego exitu, można ją obronić biznesowo. Jeżeli ma zasypać stratę operacyjną, wynagrodzenia, zaległe podatki i stare zobowiązania bez poprawy modelu działania, zwykle tylko podnosi temperaturę w kolejnym miesiącu. To jest dokładnie moment, w którym wraca temat planu naprawczego budowanego na liczbach, a nie na deklaracjach.

Co finansujący zwykle chce zobaczyć Co powinno być w materiale Dlaczego to decyduje
13-tygodniowy cash flow Tygodniowe wpływy i wydatki z podziałem na pewne, prawdopodobne i warunkowe Pokazuje, czy luka jest przejściowa i jakiej kwoty naprawdę brakuje
Harmonogram spłaty Konkretna data i mechanizm wyjścia z finansowania Bez tego pomost zamienia się w zwykły dług obrotowy o podwyższonym ryzyku
Mapa zabezpieczeń Lista aktywów i należności już obciążonych oraz wolnych Pozwala ocenić, czy jest jeszcze czym zabezpieczyć transakcję
Źródło exitu Dokumenty potwierdzające sprzedaż aktywa, inwestora, plan układu albo spodziewany wpływ Rozdziela finansowanie pod realne zdarzenie od finansowania "na przeczekanie"

Kiedy pomost bywa racjonalny

Pożyczka pomostowa najłatwiej broni się w trzech sytuacjach. Po pierwsze wtedy, gdy spółka ma już przygotowany ruch kończący kryzys płynności i potrzebuje środków wyłącznie do czasu jego domknięcia. Po drugie wtedy, gdy nowy kapitał uruchamia zdarzenie, które poprawia strukturę finansowania, na przykład wykonanie układu lub zamknięcie transakcji sprzedaży aktywa. Po trzecie wtedy, gdy kwota i termin spłaty są spójne z realnym cash flow, a nie z optymistycznym scenariuszem.

W każdej z tych sytuacji pytanie brzmi nie "czy ktoś pożyczy", tylko "czy pożyczka rzeczywiście przenosi firmę przez krótką lukę". Jeżeli odpowiedź brzmi tak, wtedy pomost może mieć sens nawet w napiętej sytuacji. Jeżeli nie, nowy kapitał staje się bardzo drogim sposobem na kupienie kilku tygodni ciszy.

Czerwone flagi dla pożyczki pomostowej

Czerwona flaga Co zwykle oznacza Praktyczny wniosek
Brak realistycznego exitu Nie wiadomo, z czego pożyczka zostanie spłacona Nie nazywaj tego pomostem, jeśli nie ma dokąd budować mostu
Finansowanie bieżących strat operacyjnych Problemem jest ekonomia biznesu, nie przejściowa luka Najpierw zatrzymaj wyciek gotówki
Majątek i należności są już w pełni obciążone Nawet dobry plan nie ma czym zabezpieczyć transakcji Kluczowym blockerem nie jest brak pieniędzy, tylko brak wolnego collateral
Nowe środki mają spłacić stare zaległości bez poprawy cash flow Dług roluje dług Ryzyko przesunięcia niewypłacalności rośnie zamiast maleć

Kiedy nie warto brać pomostu

  • Gdy jedynym planem spłaty jest "powinna wejść większa sprzedaż".
  • Gdy finansowanie ma pokryć zaległe pensje, podatki albo składki bez zmiany bieżącej ekonomii firmy.
  • Gdy aktywa pod zabezpieczenie są już obciążone na rzecz wcześniejszych wierzycieli rzeczowych.
  • Gdy po 13 tygodniach cash flow dalej nie pokazuje drogi do stabilizacji.

Wniosek praktyczny: pożyczka pomostowa nie powinna finansować tego, czego biznes nie umie zarobić albo odzyskać w przewidywalnym terminie.

Faktoring w restrukturyzacji: kiedy działa, a kiedy portfel należności go nie obroni

Faktoring nie jest ogólną pożyczką obrotową pod hasło "potrzebuję płynności". Jego logika jest prostsza i bardziej wymagająca: finansujący patrzy przede wszystkim na jakość należności i odbiorców, a dopiero potem na samą sytuację twojej spółki. Dlatego odpowiedź na pytanie "czy firma w restrukturyzacji dostanie factoring" brzmi: czasem tak, ale tylko wtedy, gdy portfel należności rzeczywiście da się sfinansować.

Dla faktora kluczowe jest to, czy sprzedaż jest powtarzalna, faktury wynikają z realnie wykonanych dostaw lub usług, odbiorcy są wypłacalni, a na należnościach nie siedzą istotne spory, korekty, potrącenia albo zakazy cesji. Sama restrukturyzacja nie przekreśla transakcji, ale też nie znika z analizy ryzyka.

Element portfela należności Co trzeba sprawdzić Co z tego wynika
Wiekowanie należności Ile jest pozycji bieżących, ile przeterminowanych i jak długo Portfel zdominowany przez stare pozycje gorzej broni finansowanie
Spory, korekty i potrącenia Czy odbiorca regularnie kwestionuje faktury albo kompensuje należności Należność sporna jest słabą podstawą faktoringu
Koncentracja odbiorców Jaki udział sprzedaży i należności mają 1-2 główni klienci Wysoka koncentracja podnosi ryzyko jednego zdarzenia dla całego programu
Zakazy cesji Czy umowy handlowe w ogóle pozwalają przenieść wierzytelność Zakaz cesji potrafi zatrzymać transakcję już na etapie dokumentów
Powtarzalność sprzedaży Czy portfel odnawia się regularnie Jednorazowe lub nieregularne faktury trudniej sfinansować

Kiedy faktoring ma sens

Faktoring ma sens wtedy, gdy firma nadal handluje albo świadczy usługi w sposób powtarzalny, a problemem jest długość cyklu inkasa. Innymi słowy: marża na sprzedaży jeszcze istnieje, ale gotówka przychodzi za wolno. W takiej sytuacji finansowanie należności może skrócić cykl obrotowy i odciążyć bieżące cash flow bez dokładania klasycznej pożyczki.

To rozwiązanie przestaje działać, gdy próbujesz nim zasłonić trwałą nierentowność. Jeżeli każda nowa sprzedaż i tak pochłania gotówkę, to szybsze sfinansowanie faktury tylko przyspiesza obrót, ale nie poprawia ekonomii. Taki portfel może generować wolumen, ale nie musi być faktorowalny ani sensowny biznesowo.

Czerwone flagi dla faktoringu

Czerwona flaga Dlaczego szkodzi Co zwykle trzeba zrobić najpierw
Należności sporne lub regularnie korygowane Finansujący nie chce opierać się na wierzytelnościach, które mogą zniknąć albo zostać obniżone Oczyścić portfel i oddzielić pozycje bezsporne od reszty
Duża koncentracja na 1-2 odbiorcach Jedna decyzja klienta może zatrzymać cały przepływ Sprawdzić limity koncentracji i alternatywne źródła płynności
Zakazy cesji w umowach Przelew wierzytelności może być niedopuszczalny albo biznesowo zablokowany Przejrzeć umowy i ustalić, czy w ogóle można zbudować strukturę cesji
Słaba jakość kontrahentów Ryzyko leży po stronie odbiorcy, nie tylko dłużnika Ocenić kontrahentów, nie tylko własną potrzebę gotówki
Brak powtarzalnej sprzedaży Program finansowania nie ma na czym się odnawiać Nie udawaj, że jednorazowy portfel to stały obieg należności

Krótki test portfela należności

  • Czy większość należności jest bieżąca albo krótko po terminie, a nie stara i sporna?
  • Czy kluczowi odbiorcy są wiarygodni i nie budują historii potrąceń oraz reklamacji?
  • Czy umowy handlowe pozwalają na cesję wierzytelności albo da się uzgodnić dopuszczalną strukturę?
  • Czy po sfinansowaniu należności biznes nadal zostawia dodatnią gotówkę na operacji?

Wniosek praktyczny: faktoring pomaga wtedy, gdy problem dotyczy jakości i tempa monetyzacji należności. Nie jest lekarstwem na sprzedaż, która sama z siebie nie zarabia.

Zabezpieczenia i zgody: co realnie blokuje transakcję

W praktyce wiele rozmów o finansowaniu kończy się nie na poziomie ceny czy limitu, tylko na poziomie wykonalności zabezpieczeń. Firma mówi: "mamy nieruchomość, zapasy i należności". Finansujący odpowiada: "dobrze, ale kto już siedzi na tych aktywach, czy cesja jest dopuszczalna i czy w postępowaniu da się to zrobić proceduralnie". To jest zwykle bardziej decydujące niż sama kwota potrzebnego finansowania.

Najczęstsze zabezpieczenia w takim kontekście to cesja należności, zastaw rejestrowy, hipoteka, blokada rachunku, cesja praw z polis oraz poręczenia. Każde z nich działa tylko wtedy, gdy aktywo albo prawo jest jeszcze dostępne, a wcześniejsi wierzyciele rzeczowi nie zamknęli już całej przestrzeni dla nowego finansowania.

Zabezpieczenie Kiedy bywa użyteczne Co najczęściej blokuje
Cesja należności Gdy portfel jest zdrowy, bezsporny i możliwy do przeniesienia Zakazy cesji, wcześniejsze cesje globalne, potrącenia i spory
Zastaw rejestrowy Gdy są ruchomości, zapasy albo prawa możliwe do obciążenia Wcześniejsze zastawy i niska realna wartość egzekucyjna
Hipoteka Gdy nieruchomość ma wolną wartość ponad istniejące obciążenia Wcześniejsze hipoteki, niski margines wartości, długi proces uzgodnień
Blokada rachunku Gdy finansujący chce kontrolować wpływy i kierunek spłaty Istniejące umowy rachunku i pierwszeństwo innych wierzycieli
Cesja z polis Gdy aktywo lub projekt są ubezpieczone i polisa ma znaczenie dla ryzyka Brak odpowiedniej polisy albo wcześniejsza cesja na rzecz innego wierzyciela
Poręczenie Gdy wartość daje nie tylko spółka, ale też wiarygodny poręczyciel Słaba kondycja poręczyciela i iluzoryczna możliwość realizacji poręczenia

Problem wcześniejszych obciążeń

Najczęstszy błąd polega na liczeniu zabezpieczeń brutto, a nie netto. To, że spółka ma magazyn, maszyny albo należności, nie znaczy jeszcze, że ma wolny collateral. Jeżeli aktywa są już obciążone hipoteką, zastawem, cesją globalną albo inną strukturą zabezpieczenia, nowy finansujący może wejść tylko za zgodą wcześniejszego wierzyciela, na drugiej pozycji albo w ograniczonym zakresie. W praktyce często oznacza to konieczność uzgodnień między wierzycielami rzeczowymi, a czasem po prostu brak miejsca na nową transakcję.

Tu właśnie potrzebna jest uczciwa mapa obciążeń: nie ogólna lista majątku, ale zestawienie, które pokazuje, co jest już zabezpieczone, do jakiej kwoty, na czyją rzecz i czy istnieje jeszcze realna nadwyżka wartości. Bez tego łatwo myli się aktywo istniejące z aktywem wolnym do zabezpieczenia.

Zgody w postępowaniu restrukturyzacyjnym

Po otwarciu postępowania nie wystarczy zgoda biznesowa między dłużnikiem a finansującym. Trzeba jeszcze sprawdzić, co zmienia otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego i czy dana czynność jest dopuszczalna proceduralnie w konkretnym trybie. W szczególności art. 129 Prawa restrukturyzacyjnego przewiduje, że w zakresie wskazanym w tym przepisie zezwolenia rady wierzycieli pod rygorem nieważności mogą wymagać między innymi zaciągnięcie kredytu lub pożyczki oraz obciążenie składników masy układowej albo sanacyjnej zabezpieczeniami. To nie jest detal techniczny, tylko warunek wykonalności transakcji.

Dlatego przed podpisaniem dokumentów trzeba odpowiedzieć na kilka pytań: jaki tryb postępowania jest prowadzony, czy rada wierzycieli została ustanowiona, jaka czynność dokładnie ma zostać podjęta, czy na tych samych aktywach są już wierzyciele rzeczowi i czy nadzorca sądowy albo zarządca widzą tę transakcję jako spójną z planem restrukturyzacji. Sam term sheet nie załatwia tego etapu.

Typowe blokery transakcji

  • Pełne obciążenie kluczowych aktywów przez wcześniejszych wierzycieli rzeczowych.
  • Zakazy cesji albo sporna jakość należności, które miały być podstawą finansowania.
  • Brak zgody wymaganej w toku postępowania restrukturyzacyjnego.
  • Rozjazd między dokumentami finansowania a tym, co da się obronić w planie restrukturyzacji.

Wniosek praktyczny: w restrukturyzacji często nie wygrywa ten, kto "znajdzie pieniądze", tylko ten, kto wcześniej udowodni, że transakcję da się legalnie i technicznie zamknąć.

Gdzie to wpisać w plan: układ, oświadczenie finansującego i ścieżka publiczna

Znalezienie finansującego nie kończy sprawy. Jeśli nowe pieniądze mają być elementem wykonania planu albo propozycji układowych, trzeba to jeszcze wpiąć w samą konstrukcję restrukturyzacji. Bez tego finansowanie może wyglądać dobrze komercyjnie, ale słabo proceduralnie.

Najważniejszy punkt praktyczny daje tu art. 158 Prawa restrukturyzacyjnego. Jeżeli plan restrukturyzacyjny przewiduje udzielenie kredytu lub pożyczki dłużnikowi, zmianę treści stosunków prawnych albo ustanowienie lub zmianę zabezpieczenia wierzytelności, do propozycji układowych trzeba dołączyć oświadczenie podmiotu, który ma takiego finansowania udzielić albo zgodzić się na zmianę danego stosunku prawnego. W praktyce oznacza to jedno: jeżeli układ ma opierać się na nowym finansowaniu, nie wystarczy napisać w planie, że finansowanie będzie.

To jest ważne również po stronie wierzycieli. Wierzyciele nie głosują wtedy nad abstrakcyjnym założeniem, tylko nad propozycją, która powinna pokazywać, że finansowanie albo zmiana zabezpieczeń mają realne oparcie w dokumentach. Im większa część wykonania układu zależy od nowych pieniędzy, tym ważniejsze staje się spięcie treści planu, oświadczenia finansującego i procedury zgód.

Rynek komercyjny a Polityka Nowej Szansy

Osobno trzeba rozdzielić finansowanie komercyjne od publicznej ścieżki pomocy. Na marzec 2026 w ramach Polityki Nowej Szansy pomoc na ratowanie i tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne działają jako pożyczka. Pomoc na restrukturyzację może przyjąć także inne formy, nie tylko pożyczkowe, na przykład objęcie udziałów lub obligacji, zmianę terminów spłaty wcześniejszej pożyczki czy konwersję wcześniejszego wsparcia. To jest odrębna ścieżka od faktoringu i od prywatnej pożyczki pomostowej.

Różnica nie polega tylko na nazwie. Pomoc publiczna wymaga przejścia przez własne kryteria formalne, dokumenty i logikę planu restrukturyzacji. Tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne jest przy tym adresowane do sektora MŚP, więc nie każdy przedsiębiorca w ogóle może wejść w ten wariant. Z kolei komercyjny faktor albo pożyczkodawca patrzy przede wszystkim na źródło spłaty, jakość portfela i wartość zabezpieczenia.

W praktyce publiczna ścieżka może być bardziej realna niż rynek komercyjny wtedy, gdy spółka potrafi unieść formalny plan restrukturyzacji, ale nie przechodzi klasycznego screeningu ryzyka bankowego albo faktoringowego. Nie wolno jednak mylić tego z "łatwiejszym finansowaniem". To raczej inna logika procesu niż prostsza wersja pożyczki pomostowej.

Wniosek praktyczny: finansowanie trzeba umieć obronić podwójnie: najpierw biznesowo, potem w dokumentacji układu i wymaganych oświadczeniach.

Checklista decyzji: brać pomost, robić factoring czy najpierw zatrzymać wyciek gotówki

Jeżeli masz podjąć decyzję szybko, nie zaczynaj od ofert. Zacznij od sekwencji pytań, które odsieją rozwiązania pozornie dostępne, ale nieracjonalne.

1. Czy po odcięciu nierentownych działań firma pokazuje drogę do dodatniej gotówki operacyjnej?

Jeżeli nie, nowe finansowanie zwykle nie wykonuje planu, tylko odwleka problem. W takiej sytuacji najpierw trzeba zatrzymać wyciek gotówki i policzyć, czy biznes ma jeszcze rdzeń do obrony.

2. Czy luka płynności jest krótka i ma konkretne źródło spłaty?

Jeżeli tak, rozważaj pożyczkę pomostową. Jeżeli źródło spłaty jest ogólne, odległe albo zależy od jednej niepewnej transakcji, pomost przestaje być racjonalny.

3. Czy firma ma zdrowe należności od wiarygodnych odbiorców?

Jeżeli tak, sensownie sprawdzać faktoring. Jeżeli portfel jest sporny, silnie skoncentrowany albo blokowany zakazami cesji, nie zakładaj, że należności da się monetyzować tylko dlatego, że są w księgach.

4. Czy istnieją wolne zabezpieczenia albo przestrzeń do uzgodnienia nowej pozycji zabezpieczeniowej?

Jeżeli nie, głównym blockerem nie jest brak chętnego finansującego, tylko brak aktywów, które można skutecznie podłożyć pod transakcję. To trzeba rozpoznać wcześnie, zanim powstaną koszty i złudzenia.

5. Czy procedura restrukturyzacyjna pozwala zawrzeć i zabezpieczyć tę transakcję?

Trzeba sprawdzić zgody, rolę rady wierzycieli, stanowisko nadzorcy sądowego albo zarządcy oraz to, czy plan lub propozycje układowe wymagają dołączenia oświadczenia finansującego. Czysto biznesowy sens nie wystarcza, jeśli dokumentacja postępowania nie nadąża za finansowaniem.

6. Czy finansowanie pomaga wykonać plan, czy tylko kupuje czas?

To jest pytanie końcowe. Jeżeli po nowym finansowaniu widać krótszy cykl należności, utrzymanie kosztów krytycznych i realistyczny harmonogram spłaty, instrument pomaga wykonać plan. Jeżeli widać tylko odroczenie napięcia, a nie poprawę struktury gotówki, finansowanie odwleka problem.

Pakiet danych do decyzji w jeden dzień

  • 13-tygodniowy cash flow z oznaczeniem wpływów pewnych, prawdopodobnych i warunkowych.
  • Wiekowanie należności z oddzieleniem pozycji spornych, korygowanych i objętych potrąceniami.
  • Mapa zabezpieczeń z pokazaniem, co jest już obciążone i w jakim zakresie.
  • Lista kluczowych odbiorców z udziałem w sprzedaży i koncentracji portfela.
  • Krótki opis źródła spłaty albo uzasadnienia, dlaczego finansowanie należności poprawi cykl gotówki.

Na tym etapie zwykle pojawiają się trzy dalsze tematy, które warto rozdzielić. Pierwszy to plan naprawczy budowany na liczbach, bo bez niego trudno bronić sens nowego finansowania. Drugi to pełny budżet samego postępowania i wdrożenia zmian, bo koszt restrukturyzacji nie jest tym samym co koszt pieniądza. Trzeci to odpowiedź, czy restrukturyzacja zadłużenia naprawdę poprawi płynność, czy tylko uporządkuje stary problem bez naprawy operacji.

Wniosek praktyczny: dobre finansowanie w restrukturyzacji nie zastępuje planu. Ono ma wykonać plan, który już da się obronić na liczbach.

Czy firma w restrukturyzacji może dostać factoring?
Tak, ale decyduje głównie jakość portfela należności i odbiorców. Jeżeli sprzedaż jest powtarzalna, należności są bezsporne i nie są zablokowane zakazami cesji, faktoring może działać także w restrukturyzacji. Sama nazwa postępowania nie daje ani automatycznej zgody, ani automatycznej odmowy.
Kiedy pożyczka pomostowa ma sens, a kiedy tylko odsuwa niewypłacalność?
Ma sens wtedy, gdy finansuje krótki okres do konkretnego i udokumentowanego źródła spłaty. Odsuwa niewypłacalność wtedy, gdy zasypuje bieżące straty operacyjne, stare zaległości albo plan oparty wyłącznie na niepewnym wpływie "kiedyś później".
Jakie zabezpieczenia najczęściej blokują nowe finansowanie w restrukturyzacji?
Najczęściej problemem są wcześniejsze hipoteki, zastawy i cesje, które wyczerpały już wartość zabezpieczenia, a także zakazy cesji i sporne należności. W praktyce liczy się nie to, jakie aktywa istnieją, ale które z nich są jeszcze wolne albo dają się uzgodnić z dotychczasowymi wierzycielami rzeczowymi.
Czy na kredyt, pożyczkę albo nowe zabezpieczenie w restrukturyzacji trzeba zgody i ujęcia w planie?
Bardzo często tak, i nie wolno tego traktować jako formalności na końcu. Po otwarciu postępowania trzeba sprawdzić wymogi wynikające z Prawa restrukturyzacyjnego, w tym sytuacje objęte art. 129. Jeżeli zaś plan lub propozycje układowe opierają się na nowym finansowaniu albo zmianie zabezpieczeń, art. 158 wymaga dołączenia oświadczenia podmiotu, który ma tego finansowania udzielić albo ustanowić dane zabezpieczenie.