W skrócie (decyzja w 90 sekund)
Zaległości wobec ZUS i urzędu skarbowego można porządkować, ale nie jednym uniwersalnym ruchem. Najpierw trzeba ustalić, czy wystarczy bezpośredni wniosek o raty lub odroczenie, czy firma potrzebuje formalnego postępowania restrukturyzacyjnego z układem. W ZUS po zawarciu umowy ratalnej odsetki nie są naliczane od następnego dnia po wpływie wniosku, ale pojawia się opłata prolongacyjna. W urzędzie skarbowym można wnioskować o rozłożenie zaległości podatkowej wraz z odsetkami, lecz ulga zależy od ważnego interesu podatnika albo interesu publicznego oraz, przy przedsiębiorcy, od reguł pomocy publicznej. W sądowej restrukturyzacji szczególnie ostrożnie trzeba traktować art. 160 Prawa restrukturyzacyjnego, bo zobowiązania wobec ZUS można co do zasady tylko rozłożyć na raty albo odroczyć, a nie swobodnie umorzyć.
Jeżeli firma ma zaległości w ZUS i US, najkrótsza praktyczna odpowiedź brzmi: tak, można próbować rozłożyć je na raty, ale ZUS i urząd skarbowy nie działają według identycznych zasad, a formalna restrukturyzacja nie kasuje automatycznie długu publicznoprawnego. Pierwsza decyzja nie brzmi więc "czy restrukturyzować ZUS i US", tylko czy problem da się rozwiązać administracyjnym wnioskiem o ulgę, czy trzeba układać całą strukturę zadłużenia firmy.
To rozróżnienie jest ważne, bo przedsiębiorcy często mieszają dwie ścieżki. Pierwsza to bezpośredni wniosek do ZUS albo urzędu skarbowego o raty lub odroczenie. Druga to formalne postępowanie restrukturyzacyjne, w którym zobowiązania publicznoprawne są elementem szerszego układu z wierzycielami. Obie ścieżki mogą prowadzić do harmonogramu spłat, ale dają inną ochronę, mają inne warunki i inaczej traktują odsetki.
Krótka odpowiedź: co można rozłożyć w ZUS i US
Najpierw rozbij problem na cztery pola: ZUS poza sądową restrukturyzacją, urząd skarbowy poza sądową restrukturyzacją, ZUS w układzie restrukturyzacyjnym oraz podatki w układzie restrukturyzacyjnym. Dopiero wtedy widać, czego można oczekiwać, a czego nie wolno obiecywać.
| Ścieżka | Co można zwykle próbować ułożyć | Co dzieje się z odsetkami | Najważniejszy warunek decyzyjny |
|---|---|---|---|
| Bezpośredni wniosek do ZUS | Zaległe składki, odsetki naliczone do dnia złożenia wniosku, dodatkową opłatę i koszty upomnienia | Po zawarciu umowy ratalnej odsetki nie są naliczane od następnego dnia po wpływie wniosku; zamiast nich liczy się opłata prolongacyjna | ZUS musi zaakceptować ulgę i harmonogram; samo złożenie wniosku nie wystarcza |
| Bezpośredni wniosek do US | Zaległość podatkową wraz z odsetkami za zwłokę albo odsetki od nieuregulowanych zaliczek | Przy pozytywnej decyzji odsetki od zaległości liczy się do dnia wniesienia podania; dalej znaczenie ma opłata prolongacyjna | Organ ocenia ważny interes podatnika albo interes publiczny oraz pomoc publiczną |
| ZUS w formalnej restrukturyzacji | Zobowiązania wobec ZUS objęte art. 160 Prawa restrukturyzacyjnego | Nie należy zakładać swobodnej redukcji odsetek; punktem wyjścia są raty albo odroczenie | Propozycje układowe muszą mieścić się w ograniczeniach art. 160 |
| US w formalnej restrukturyzacji | Zaległości podatkowe jako część szerszego układu z wierzycielami | Nie wolno zakładać, że sama restrukturyzacja zatrzyma wszystkie odsetki w każdej konfiguracji | Trzeba oddzielić stare zobowiązania objęte układem od nowych podatków płaconych na bieżąco |
Na dzień 28.04.2026 r. podstawowa stawka odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych i nieterminowo regulowanych składek wynosi 10,50% rocznie od 5.03.2026 r. Ta liczba jest przydatna do kontroli kalkulacji, ale nie powinna być wpisywana mechanicznie do harmonogramu jako stały koszt na cały okres. Przy ZUS istotny jest między innymi dzień podpisania umowy ratalnej, a przy urzędzie skarbowym dzień wydania decyzji w sprawie ulgi.
Wniosek praktyczny
Najpierw ustal, czy firma ma głównie problem publicznoprawny, czy wielowierzycielski. Jeżeli zaległości dotyczą prawie wyłącznie ZUS i US, zacznij od policzenia administracyjnych rat. Jeżeli równolegle naciskają banki, leasingi, dostawcy i egzekucje, same wnioski do urzędów mogą być za wąskie.
Najpierw wybierz ścieżkę: ulga administracyjna czy układ
Bezpośredni wniosek do ZUS lub urzędu skarbowego ma sens wtedy, gdy firma nadal reguluje bieżące składki i podatki albo jest w stanie szybko wrócić do ich regulowania. Taka ścieżka jest prostsza niż formalne postępowanie restrukturyzacyjne, ale działa punktowo: porządkuje konkretną zaległość wobec konkretnego organu, nie układa całej firmy wobec wszystkich wierzycieli.
W praktyce warto zacząć od wniosku o ulgę, gdy zaległość publicznoprawna jest głównym problemem, firma ma realny cash flow na najbliższe tygodnie, a proponowana rata nie zabije bieżących płatności. Jeżeli przedsiębiorca chce rozłożyć zaległość, ale jednocześnie nie ma pieniędzy na nowe składki, VAT, PIT, CIT albo wynagrodzenia, wniosek ratalny może tylko przesunąć moment zderzenia z problemem.
Formalna restrukturyzacja ma większy sens, gdy problem jest szerszy. Chodzi zwłaszcza o sytuacje, w których firma ma wielu wierzycieli, kilka równoległych egzekucji, wypowiadane umowy, presję banku lub leasingodawcy, zaległości handlowe i jednocześnie długi publicznoprawne. Wtedy oddzielne rozmowy z ZUS i urzędem skarbowym mogą nie wystarczyć, bo nawet zaakceptowane raty nie zatrzymają działań innych wierzycieli. Jeżeli ten wariant wchodzi w grę, trzeba osobno sprawdzić postępowanie restrukturyzacyjne i jego skutki dla firmy, zamiast traktować je jak rozszerzony wniosek o raty.
| Jeżeli sytuacja wygląda tak | Bardziej naturalny pierwszy krok | Dlaczego |
|---|---|---|
| Firma ma głównie zaległość w ZUS, a bieżące składki i podatki może płacić dalej | Wniosek do ZUS o raty albo odroczenie | Problem jest punktowy i można go policzyć w harmonogramie |
| Firma ma zaległość podatkową, ale kontrahenci i banki nie prowadzą równoległej presji | Wniosek do US o ulgę na podstawie Ordynacji podatkowej | Organ może rozłożyć zaległość wraz z odsetkami, jeśli są przesłanki ulgi |
| Firma ma ZUS, US, bank, leasingi, dostawców i egzekucje w tym samym czasie | Analiza formalnej restrukturyzacji | Potrzebny może być jeden układ i szersza ochrona przed chaosem wierzycieli |
| Firma nie płaci nowych zobowiązań i nie ma wiarygodnego cash flow | Najpierw pilna diagnoza płynności, nie sam wniosek o raty | Raty bez zdolności do bieżącego płacenia zwykle nie rozwiązują problemu |
Trzeba też jasno powiedzieć, czego nie daje samo złożenie wniosku o raty. W ZUS samo wysłanie wniosku nie gwarantuje ulgi i nie jest automatyczną podstawą do zawieszenia egzekucji. Przy podatkach również nie ma automatu: organ podejmuje decyzję po ocenie przesłanek, dokumentów i sytuacji przedsiębiorcy.
Wniosek praktyczny: wybierz zwykłą ulgę, jeżeli problem jest ograniczony i harmonogram można realnie wykonać. Rozważ formalną restrukturyzację, jeżeli firma potrzebuje uporządkować więcej niż jeden publicznoprawny dług.
ZUS: raty, odroczenie i ograniczenia art. 160
W zwykłej ścieżce ZUS przedsiębiorca składa wniosek o rozłożenie zadłużenia na raty. Wniosek powinien pokazywać nie tylko kwotę długu, ale też przyczynę zaległości, aktualną sytuację finansową i propozycję harmonogramu, który da się wykonać bez tworzenia nowych zaległości. ZUS może zawrzeć umowę ratalną, ale nie ma obowiązku zaakceptować każdej propozycji.
Jeżeli umowa zostanie zawarta, odsetki za zwłokę nie są naliczane od następnego dnia po dniu, w którym wpłynął wniosek. Na raty rozkłada się także odsetki naliczone do dnia złożenia wniosku, dodatkową opłatę i koszty upomnienia. Zamiast dalszych odsetek pojawia się opłata prolongacyjna, czyli koszt korzystania z odroczonego harmonogramu. Przy ZUS wynosi ona 50% stawki odsetek za zwłokę obowiązującej w dniu podpisania umowy.
To nie oznacza, że najkorzystniejsza jest zawsze najdłuższa liczba rat. Dłuższy harmonogram obniża pojedynczą ratę, ale zwykle zwiększa łączny koszt opłaty prolongacyjnej. Krótszy harmonogram zmniejsza koszt, ale może być nierealny dla płynności. Dlatego punktem wyjścia powinien być cash flow, a nie sama chęć "zamknięcia tematu z ZUS".
Osobno trzeba traktować ZUS w formalnym postępowaniu restrukturyzacyjnym. Art. 160 Prawa restrukturyzacyjnego ogranicza restrukturyzację zobowiązań wobec ZUS zasadniczo do rozłożenia na raty albo odroczenia terminu płatności. Dotyczy to nie tylko składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne i fundusze pozaubezpieczeniowe, ale też innych zobowiązań wobec ZUS, w szczególności odsetek, kosztów egzekucyjnych, kosztów upomnienia i dodatkowej opłaty.
To jest kluczowa granica. W propozycjach układowych nie należy obiecywać, że dług wobec ZUS zostanie po prostu zredukowany jak zwykła wierzytelność handlowa. Przy ZUS punktem wyjścia jest harmonogram albo odroczenie, a nie dowolna redukcja należności głównej lub odsetek.
Czerwona flaga przy ZUS
- Samo złożenie wniosku o raty nie oznacza jeszcze zgody ZUS ani automatycznego zawieszenia egzekucji.
- Umowa ratalna wymaga wykonywania harmonogramu i regulowania nowych składek.
- Po rozwiązaniu umowy trzeba liczyć się z obowiązkiem zapłaty zadłużenia wraz z odsetkami naliczanymi do dnia zapłaty oraz z powrotem presji egzekucyjnej.
- W sądowej restrukturyzacji nie zakładaj redukcji długu ZUS bez sprawdzenia ograniczeń z art. 160 Prawa restrukturyzacyjnego.
Wniosek praktyczny: przy ZUS najważniejsze są trzy liczby: zaległość główna, odsetki do dnia wniosku oraz koszt opłaty prolongacyjnej. Dopiero po ich policzeniu widać, czy proponowana rata jest realna.
US: zaległość podatkowa, odsetki i opłata prolongacyjna
W urzędzie skarbowym, działającym w strukturze Krajowej Administracji Skarbowej, podstawowym punktem odniesienia jest art. 67a Ordynacji podatkowej. Organ podatkowy może na wniosek podatnika odroczyć termin płatności, rozłożyć zapłatę podatku na raty, rozłożyć na raty zaległość podatkową wraz z odsetkami za zwłokę albo odsetki od nieuregulowanych w terminie zaliczek. Może też w określonych sytuacjach umarzać zaległości, ale przy planowaniu płynności nie warto budować strategii na założeniu umorzenia.
Ulga podatkowa nie jest automatycznym prawem po złożeniu formularza. Trzeba wykazać ważny interes podatnika albo interes publiczny. W praktyce oznacza to, że organ będzie patrzył nie tylko na trudność sytuacji, ale też na to, czy propozycja rat jest wiarygodna, czy firma płaci bieżące podatki i czy ulga nie będzie jedynie odsunięciem nieuchronnej niewypłacalności.
Przy pozytywnej decyzji w sprawie rozłożenia zaległości podatkowej na raty odsetki za zwłokę od tej zaległości nalicza się do dnia wniesienia podania, włącznie z tym dniem. Dalej trzeba uwzględnić opłatę prolongacyjną. Przy rozłożeniu na raty zapłaty podatku albo zaległości podatkowej opłata prolongacyjna jest naliczana odrębnie od każdej raty przypadającej do zapłaty.
Przy przedsiębiorcy dochodzi jeszcze warstwa pomocy publicznej. Ulga może nie stanowić pomocy publicznej, może być pomocą de minimis albo inną dopuszczalną pomocą publiczną, zależnie od podstawy i okoliczności. Na dzień 28.04.2026 r. ogólny limit pomocy de minimis wynosi 300 000 euro w okresie 3 lat dla jednego przedsiębiorstwa, ale sama dostępność limitu nie oznacza jeszcze, że urząd musi udzielić ulgi. Trzeba złożyć właściwe informacje i oświadczenia, a organ oceni także przesłanki z Ordynacji podatkowej.
| Co przygotować do US | Po co to jest potrzebne |
|---|---|
| Kwota zaległości z podziałem na podatek, odsetki i okresy | Organ musi wiedzieć, co dokładnie ma być rozłożone |
| Uzasadnienie ważnego interesu podatnika albo interesu publicznego | Bez tego wniosek jest tylko prośbą o przesunięcie płatności |
| Propozycja liczby rat, terminów i źródeł spłaty | Harmonogram musi wynikać z realnych wpływów, a nie z deklaracji |
| Dane finansowe i cash flow | Pokazują, czy firma będzie w stanie płacić raty i bieżące podatki |
| Dokumenty dotyczące pomocy publicznej lub de minimis | Są potrzebne, gdy ulga dla przedsiębiorcy kwalifikuje się jako pomoc |
Kiedy urząd skarbowy może patrzeć na wniosek krytycznie
- Gdy firma proponuje raty, ale nie płaci bieżących podatków.
- Gdy uzasadnienie sprowadza się do ogólnego "braku środków", bez danych i prognozy.
- Gdy harmonogram opiera się na jednej niepewnej wpłacie albo sprzedaży majątku bez przygotowania.
- Gdy wniosek nie porządkuje pomocy publicznej, choć dotyczy przedsiębiorcy.
Wniosek praktyczny: w US nie wystarczy napisać, że firma chce rat. Trzeba pokazać, dlaczego ulga ma podstawę, jak zostanie wykonana i dlaczego nie tworzy kolejnych zaległości.
Jak przygotować harmonogram, żeby nie był życzeniowy
Dobry harmonogram zaczyna się od struktury długu, nie od liczby rat. Jeżeli wpiszesz najpierw "24 raty po równo", a dopiero potem zaczniesz sprawdzać wpływy i koszty, ryzykujesz propozycję, której firma nie udźwignie. Urząd albo ZUS nie muszą zaakceptować planu tylko dlatego, że wygląda równo w tabeli.
Pierwszy krok to rozbicie zadłużenia na elementy. Osobno pokaż należność główną, odsetki, koszty upomnienia, koszty egzekucyjne, dodatkowe opłaty, okresy zaległości i tytuły zobowiązań. Przy podatkach rozdziel VAT, PIT, CIT, zaliczki i ewentualne decyzje. Przy ZUS rozbij składki i okresy, bo jedna zbiorcza kwota nie mówi, z czego realnie składa się dług. Jeżeli dane są chaotyczne, zacznij od tego, żeby przygotować listę wierzycieli i wierzytelności bez błędów, a dopiero potem układaj propozycję rat.
Drugi krok to 13-tygodniowy cash flow. Taki arkusz powinien pokazywać tydzień po tygodniu wpływy pewne, prawdopodobne i ryzykowne oraz wydatki krytyczne: wynagrodzenia, bieżące podatki, bieżące składki, dostawców koniecznych do utrzymania sprzedaży i koszty finansowania. Dopiero po takim teście można wpisać ratę, która nie zniszczy codziennego działania firmy.
Trzeci krok to rozdzielenie starych zaległości od nowych zobowiązań. To szczególnie ważne w formalnej restrukturyzacji. Zobowiązania powstałe po otwarciu postępowania albo po właściwym dniu układowym nie powinny być traktowane jak stary dług do dowolnego przesuwania. Jeżeli firma po starcie układu nie płaci nowych podatków i składek, traci wiarygodność i zwiększa ryzyko proceduralne.
Minimalny pakiet roboczy przed wnioskiem albo propozycją układową wygląda tak:
- aktualne saldo ZUS i US z podziałem na należność główną, odsetki, koszty i okresy,
- lista wszystkich wierzycieli, nie tylko publicznoprawnych,
- informacja o egzekucjach, zajęciach i tytułach wykonawczych,
- 13-tygodniowy cash flow,
- harmonogram płatności bieżących, których nie wolno zaniedbać,
- propozycja liczby rat, terminów i źródeł spłaty,
- dokumenty finansowe oraz formularze pomocy publicznej, jeżeli są wymagane,
- właściwe formularze lub wnioski, na przykład RSR w ZUS oraz RAT-Z lub RAT-ZW w sprawach podatkowych, jeśli pasują do danego trybu załatwienia sprawy.
Test realności raty
Jeżeli po wpisaniu rat ZUS i US w 13-tygodniowy cash flow firma nie ma pieniędzy na bieżące składki, podatki, wynagrodzenia i krytycznych dostawców, harmonogram jest za ciężki albo problem jest szerszy niż sama zaległość publicznoprawna.
Wniosek praktyczny: urząd lub ZUS widzi w harmonogramie nie tylko kwotę raty, ale też wiarygodność firmy. Najgorszy plan to taki, który dobrze wygląda w pierwszym miesiącu, a w drugim tworzy nowe zaległości.
Odsetki po starcie restrukturyzacji: gdzie jest pułapka
Największa pułapka polega na założeniu, że "restrukturyzacja zatrzymuje odsetki". To zbyt szerokie zdanie. Inaczej działają odsetki w umowie ratalnej z ZUS, inaczej przy pozytywnej decyzji podatkowej, a inaczej w formalnym układzie, gdzie trzeba jeszcze uwzględnić rodzaj wierzytelności, dzień objęcia układem i szczególne przepisy dotyczące ZUS.
W administracyjnej uldze ZUS mechanizm jest stosunkowo czytelny: po zawarciu umowy ratalnej odsetki nie są naliczane od następnego dnia po wpływie wniosku, a w koszt harmonogramu wchodzi opłata prolongacyjna. Jeżeli jednak ZUS odmówi ulgi, dług trzeba spłacić z odsetkami liczonymi do dnia zapłaty. Jeżeli umowa zostanie rozwiązana, presja odsetek i egzekucji wraca.
W podatkach przy pozytywnej decyzji odsetki od zaległości podatkowej liczy się do dnia wniesienia podania o ulgę. Dalej wchodzi opłata prolongacyjna, liczona osobno od rat. Jeżeli decyzji nie ma albo warunki nie są dotrzymane, nie można zakładać takiego samego efektu jak przy prawidłowo wykonanej uldze.
W formalnej restrukturyzacji ostrożność jest jeszcze ważniejsza. ZUS objęty art. 160 Prawa restrukturyzacyjnego nie powinien być traktowany jak zwykły wierzyciel, któremu w propozycjach układowych bezpiecznie wpisuje się dowolną redukcję. Jeżeli propozycje obejmują zaległości składkowe i odsetki, trzeba je opisać tak, aby mieściły się w modelu rat lub odroczenia. Sporny bywa także praktyczny sposób traktowania odsetek w okresie wykonywania układu, dlatego nie warto budować planu na ogólnej obietnicy, że "po otwarciu sprawy odsetki znikną".
Osobno trzeba pilnować nowych zobowiązań. Podatki i składki powstające po starcie formalnej procedury powinny być regulowane na bieżąco. W przeciwnym razie firma może mieć dwa problemy naraz: stary dług objęty układem oraz nowy dług, który podważa wiarygodność i wykonanie planu.
| Rodzaj sytuacji | Bezpieczne założenie robocze | Czego nie zakładać |
|---|---|---|
| Wniosek do ZUS o raty | Odsetki zatrzymują się dopiero przy zawartej umowie, według zasad ZUS | Że samo złożenie wniosku zatrzymuje wszystko i blokuje egzekucję |
| Wniosek do US o raty | Przy pozytywnej decyzji odsetki liczy się do dnia wniesienia podania, a dalej opłatę prolongacyjną | Że każda prośba o raty daje automatyczny efekt finansowy |
| Układ restrukturyzacyjny z ZUS | Propozycje powinny opierać się na ratach lub odroczeniu zgodnie z art. 160 | Że ZUS zaakceptuje dowolną redukcję należności głównej lub odsetek |
| Nowe podatki i składki po starcie procedury | Trzeba je płacić na bieżąco | Że wszystko, co publicznoprawne, wpada do jednego worka układowego |
Wniosek praktyczny: odsetki policz w trzech osobnych kolumnach: do dnia wniosku, koszt opłaty prolongacyjnej oraz ryzyko odsetek przy odmowie, rozwiązaniu umowy albo niewykonaniu układu.
Checklista decyzji i czerwone flagi
Jeżeli musisz zdecydować szybko, nie zaczynaj od wyboru formularza. Zacznij od krótkiej diagnozy, bo ten sam dług wobec ZUS i US może wymagać zupełnie innych działań.
Krok 1: sprawdź, czy problem jest punktowy
Jeżeli zaległości dotyczą głównie ZUS albo urzędu skarbowego, nie ma wielu innych wierzycieli, a firma może płacić bieżące zobowiązania, pierwszą ścieżką zwykle jest bezpośredni wniosek o raty lub odroczenie. Wtedy celem jest dobrze policzony harmonogram i udokumentowanie zdolności spłaty.
Krok 2: sprawdź, czy problem jest wielowierzycielski
Jeżeli oprócz ZUS i US są banki, leasingi, dostawcy, egzekucje, zajęcia rachunku albo wypowiadane umowy, administracyjne raty mogą być tylko jednym elementem planu. Wtedy trzeba ocenić, czy firma potrzebuje formalnego postępowania restrukturyzacyjnego i jednego układu z wieloma wierzycielami.
Krok 3: sprawdź, czy harmonogram da się wykonać
Jeżeli rata mieści się wyłącznie w optymistycznym scenariuszu wpływów, plan jest za słaby. Przy ZUS i US szczególnie niebezpieczne jest finansowanie rat kosztem bieżących podatków i składek. To zwykle prowadzi do nowej zaległości, a nie do naprawy.
Krok 4: sprawdź odpowiedzialność i obszary pilne
Jeżeli zaległości dotyczą składek pracowniczych, wynagrodzeń, wielu egzekucji albo spółki z zarządem w stanie narastającej niewypłacalności, sama rozmowa o ratach może być za wąska. Trzeba równolegle ocenić ryzyko odpowiedzialności zarządu, ryzyko związane z pracownikami i terminowość decyzji restrukturyzacyjnych.
Czerwone flagi: kiedy same raty nie wystarczą
- Firma nie płaci bieżących składek i podatków, a chce rozkładać tylko stare zaległości.
- Równolegle działa kilku wierzycieli, są egzekucje albo zajęcia rachunków.
- Harmonogram rat nie wynika z 13-tygodniowego cash flow.
- W tle są zaległości pracownicze, potrącone składki albo spór o dokumenty rozliczeniowe.
- Zarząd nie ma aktualnej listy wierzycieli, zabezpieczeń i terminów wymagalności.
- Plan opiera się na jednej niepewnej wpłacie, sprzedaży aktywa bez przygotowania albo ogólnym założeniu, że "sprzedaż wróci".
Końcowy filtr decyzji
- Wniosek do ZUS lub US: gdy dług publicznoprawny jest głównym problemem, firma płaci bieżące zobowiązania i ma realny harmonogram.
- Formalna restrukturyzacja: gdy oprócz ZUS i US są inni wierzyciele, egzekucje i potrzeba jednego układu.
- Pilna analiza szersza niż raty: gdy brakuje cash flow, rosną nowe zaległości, pojawiają się pracownicy, egzekucje z kilku stron albo ryzyko odpowiedzialności zarządu.
Najbezpieczniej traktować ZUS i US jako dwa osobne koszyki danych w jednym planie płynności. W każdym koszyku trzeba oddzielić należność główną, odsetki, koszty, opłatę prolongacyjną i bieżące zobowiązania. Dopiero na końcu można odpowiedzieć, czy wystarczy administracyjna ulga, czy firma potrzebuje formalnej restrukturyzacji całego zadłużenia.
